Home  Boeddha  Draken  Dromen  Eenhoorn  Elfen  Engelen  Heksen  Kabouters  Katten  Tovenaars  Zeemeermin  Top

 

Mijn Kerstverhaal

 

De Germanen vierden rond 25 december midwinter- of joelfeesten. Feesten van dankbaarheid voor wat geweest was en hoop voor wat nog komen moest. Ze duurden 13 dagen en 12 nachten (van 24 december tot 6 januari) en sloten direct aan op de grote slachttijd. Er werd niet gewerkt, maar wel enorm veel gegeten, gedronken en lawaai gemaakt. Het lawaai was bedoeld om de geesten die tegen het einde van het jaar tevoorschijn komen, te verjagen. Er brandden voortdurend enorme vreugdevuren waarop brandoffers werden gebracht aan de goden, godinnen, schimmen en doden. Alles werd versierd met groen blijvende takken en twijgen, die gezien werden als symbool van vruchtbaarheid en verjager van heksen, geesten en ziektes. Niet alleen de Germanen kenden deze midwinterfeesten en symboliek, ook Romeinen, Egyptenaren en nog veel meer volken vierden in de winter dit 'Feest van het Licht.'

Pas in 381 kwam het Christelijke element om de hoek kijken; men koos 25 december als geboortedag van Christus. Voor 381 werd alleen Zijn kruisiging, besnijdenis en wederopstanding herdacht en gevierd. Het heidense 'Feest van het Licht' versmolt vervolgens met het Christelijke 'Feest van de Vrede'. De kerk maakte op deze manier handig gebruik van de enorme populariteit van de joelfeesten om het Christendom verder te verspreiden.

Eigenlijk is Jezus niet op 25 december geboren. In december is het winters koud in Bethlehem, compleet met gure regens en soms sneeuw. Geen weersomstandigheden dat herders met hun kudden buiten kunnen verblijven. Uit verschillende bronnen blijkt dat Christus 2 jaar eerder, rond 1 oktober is geboren.

Lang geleden werd op 25 december het feest van de Natalis Solis Invicti gevierd werd, het Romeinse zonnefeest ten tijde van de zonnewende. De traditionele gebruiken rond Kerstmis hebben zich ontwikkeld als gevolg van het toevallig samenvallen van de viering van Jezus' geboorte met de heidense landbouw- en zonnefeesten rond midwinter. In de Romeinse wereld was de Saturnalia (17 december) een tijd van pretmakerij en het uitwisselen van geschenken. In de 4de eeuw werd de viering van Christus’ geboorte op 25 december, geleidelijk door de meeste kerken overgenomen. Het lawaai was bedoeld om de geesten die tegen het einde van het jaar.

Kerstplaatjes

kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje
kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje kerstplaatje